Ετικέτα: Λογοτεχνία

– Αμερικανός συγγραφέας ( – )

Ο Χένρυ Τζέημς ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 19ου αιώνα, από τους κύριους εκπροσώπους του ρεαλισμού στη λογοτεχνία, και Μέλος του Τάγματος της Αξίας. Ο Τζέημς πειραματίστηκε με το αφηγηματικό ύφος του μυθιστορήματος και διείσδυσε σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη συνείδηση και την αντίληψη του ατόμου. Οι χαρακτήρες των μυθιστορημάτων του εξωτερικεύονται και παραθέτουν τη δική τους εκδοχή για τη σειρά των πραγμάτων. Ήταν επίσης ένας από τους θεμελιωτές της κριτικής των λογοτεχνικών έργων και παρότρυνε τους υπόλοιπους συγγραφείς, να παρουσιάζουν την άποψή τους για τον κόσμο μέσα από τα έργα τους. Έζησε σαράντα χρόνια στην Αγγλία και τα μυθιστορήματά του αναφέρονται συχνά σε Αμερικανούς και στις σχέσεις τους με την Ευρώπη και τους Ευρωπαίους. Βιογράφοι και κριτικοί έχουν εντοπίσει ότι σημαντικές επιρροές για το έργο του αποτέλεσαν οι Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Χένρικ Ίψεν, Ναθάνιελ Χώθορν και Ιβάν Τουργκένιεφ.

Σημαντικά Έργα: Το στρίψιμο της βίδας, Το πορτρέτο μιας κυρίας, Ο Αμερικανός, Οι πρεσβευτές

– Σουηδός συγγραφέας ( – )

Ο Χάρι Έντμουντ Μάρτινσον ήταν Σουηδός συγγραφέας. Ήταν γιος καπετάνιου και ο ίδιος εργάστηκε ως ναυτικός για έξι χρόνια. Έγραψε περίπου 20 νουβέλες και πολυάριθμες συλλογές με μελέτες, ποιήματα και διηγήματα. Αρχικά δημοσίευσε ποιήματά του στην ανθολογία Πέντε νέοι και έπειτα εξέδωσε το βιβλίο του με τίτλο Νομάς (1931), το οποίο αποτελεί συλλογή ταξιδιωτικών εντυπώσεων. Στη συνέχεια έγραψε τα έργα που τιτλοφορούνται Ταξίδια χωρίς σκοπό (1932) και Ακρωτήριο Φαρβέ (1933). Αργότερα επιδόθηκε στη συγγραφή αυτοβιογραφικών έργων και δημοσίευσε τα βιβλία με τους τίτλους Οι τσουκνίδες ανθίζουν (1935) και Αναχώρηση (1936), τα οποία, με τον θερμό λυρισμό τους, διακρίνονται από τα ανάλογα έργα άλλων προλεταρίων ποιητών. Η αγάπη για τη φύση, που μετριάζεται από μια ευρεία θεώρηση του κόσμου, βρίσκεται στη βάση των συλλογών του που τιτλοφορούνται Τροπικοί άνεμοι (1945) και Τζιτζίκι (1953), στις οποίες είναι διάχυτη η αγωνία που προκαλεί η ανάπτυξη της τεχνικής, βασικό θέμα του έπους Ανιάρα (1956). Το 1949 έγινε μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας και το 1974 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.

Σημαντικά Έργα: