
– Έλληνας ποιητής ( – )
Ο Διονύσιος Ηλιακόπουλος(1855-1899) ήταν Έλληνας ποιητής.
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνας ποιητής ( – )
Ο Διονύσιος Ηλιακόπουλος(1855-1899) ήταν Έλληνας ποιητής.
Σημαντικά Έργα:
– Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός ( – )
Ο Δημήτριος Καπετανάκης ήταν Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός.
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνας δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας ( – )
Ο Δημήτριος Κορομηλάς ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και εκδότης. Θεωρείται ότι ανανέωσε το ελληνικό θέατρο της εποχής του και ότι καθιέρωσε το κωμειδύλλιο και το δραματικό ειδύλλιο στην Ελλάδα με τα δύο γνωστότερα έργα του, «Η τύχη της Μαρούλας» (1889) και «Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας» (1891).
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνας συγγραφέας και ποιητής ( – )
Ο Δημήτριος Κόκκος ήταν Έλληνας συγγραφέας και ποιητής του 19ου αιώνα.
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνας φιλόλογος ( – )
Ο Δημήτριος Σάρρος (1869/70-1937) ήταν Έλληνας μελετητής, δάσκαλος, στρατιώτης και συγγραφέας του 19ου και 20ου αιώνα.
Σημαντικά Έργα:
– Ἐλληνας ποιητής ( – )
Ο Δημοσθένης Βαλαβάνης (1824-1854) ήταν Έλληνας ποιητής της Α’ Αθηναϊκής Σχολής.
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνας θεατρικός συγγραφέας και χρονογράφος ( – )
Ο Δημήτρης Ψαθάς ήταν Έλληνας χρονογράφος, δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας με δεκάδες έργα στο ενεργητικό του.
Σημαντικά Έργα: Μαντάμ Σουσού

– Έλληνας ιστορικός και νομικός ( – )
Ο Δημήτριος Βαρδουνιώτης (1847-1924) ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος, ποιητής και ιστορικός.
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνας ιστορικός, συγγραφέας και πανεπιστημιακός ( – )
Ο Δημήτριος Βερναρδάκης υπήρξε πολυπράγμων λόγιος, θεατρικός συγγραφέας και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Σημαντικά Έργα:

– Έλληνoκροάτης ποιητής, δραματουργός, διηγηματογράφος και κριτικός λογοτεχνίας ( – )
Ο Δημήτριος Δημητρίου ( κροατικά: Dimitrija Demeter, 21 Ιουλίου 1811- 24 Ιουνίου 1872) ήταν ένας Έλληνoκροάτης ποιητής, δραματουργός, διηγηματογράφος και κριτικός λογοτεχνίας, χαρακτηρισμένος ως ένας από τους πλέον μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του. Διαδραμάτισε έναν σημαντικό ρόλο στην εθνική αφύπνηση των Κροατών ως τμήμα του έθνους που αποκαλούσε ιλλυρικό, μαζί με τον φίλο και συνάδελφο του Λούντεβιτ (Λουδοβίκος) Γκάι, μέσα από την επιβολή της χρήσης της κροατικής γλώσσας στην τοπική διανόηση και τη δημιουργία του Κροατικού Εθνικού Θεάτρου στο Ζάγκρεμπ. Ο πολιτικός ακτιβισμός του προς την κατεύθυνση της κροατικής εθνικής αφύπνησης εκδηλώθηκε μέσα από τη συμμετοχή του σε πολλά εθνικιστικά φυλλάδια, με προεξέχοντα τα Ναρόντε Νόβινε, και Χρβάτσκι Σόκολ.
Σημαντικά Έργα: