– Πέρσης ποιητής του 12ου αιώνα μ.Χ. ( – )
Ο Ανβαρί, με πλήρες πραγματικό όνομα Αχουάντ αντ-Ντιν Αλί ιμπν Μοχάμαντ Χαβαρανί ή Αχουάντ αντ-Ντιν Αλί ιμπν Μαχμούντ ήταν Πέρσης ποιητής.
Σημαντικά Έργα:
Ανβαρί
Συντάκτης: mststadmin
Ανατόλ Φρανς
– Γάλλος συγγραφέας ( – )
Ο Ανατόλ Φρανς ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και κριτικός. Ο πατέρας του, Φρανσουά-Νοέλ Τιμπώ, ο οποίος είχε ελλιπή παιδεία, είχε φιλοδοξίες για τον γιο του και γι’ αυτό τον έστειλε να σπουδάσει στο Κολλέγιο Στανισλάς, που προοριζόταν για αριστοκράτες και μεγαλοαστούς, το 1855. Στη διάρκεια των σπουδών του, ο νεαρός Ανατόλ έγινε δέκτης πολλών αρνητικών σχολίων κοινωνικού περιεχομένου και η πίκρα που του προκάλεσαν αυτά αντικατοπτρίστηκε αργότερα στα έργα του. Το αρνητικό αυτό κλίμα, σε συνδυασμό με την πίεση από την πλευρά του πατέρα του, ο οποίος φιλοδοξούσε ο γιος του να ανέβει κοινωνικά, φαίνεται πως οδήγησαν τον Ανατόλ Φρανς από τα δεκαπέντε του χρόνια στην άσκηση έντονης κριτικής και στη θρησκεία με αποτέλεσμα να περιληφθεί το 1922 στον κατάλογο των απαγορευμένων βιβλίων του Βατικανού. Στη διαμόρφωση των πολιτικών του πεποιθήσεων επέδρασε έντονα και το βιβλιοπωλείο του πατέρα του, στο οποίο ο πατέρας Τιμπώ συγκέντρωνε φυλλάδια, εφημερίδες και γενικά ντοκουμέντα για τη Γαλλική Επανάσταση. Τελικά ο Ανατόλ Φρανς εγκατέλειψε το Κολλέγιο Στανισλάς το 1862.
Σημαντικά Έργα: Οι θεοί διψούν, Ο κόκκινος κρίνος
Αναστάσιος ο Τραυλός
– Βυζαντινός ποιητής του 10ου αιώνα ( – )
Ο Αναστάσιος ο Τραυλός ήταν Βυζαντινός ποιητής, του οποίου το μοναδικό γνωστό ποίημα με τίτλο εἰς τὴν σταύρωσιν και θεματολογία σχετικά με την Ανάσταση του Χριστού περιέχεται στην Ελληνική Ανθολογία. Είναι πιθανό να πρόκειται για τον ποιητή Αναστάσιο τον Κοσμήτορα ο οποίος έζησε στην Κωνσταντινούπολη τον 10ο αιώνα ή κάποιος άλλος από τους πολλούς Αναστασίους της πρώιμης χριστιανικής φιλολογίας και ιστορίας.. Το σωζόμενο ποίημά του είναι γραμμένο σε ομηρικό εξάμετρο, μια πρακτική που είχε αναβιώσει μεταξύ ορισμένων ποιητών της Κωνσταντινούπολης κατά το δεύτερο μισό του ένατου αιώνα. Ανάμεσα στους ποιητές αυτούς, ποιήματα των οποίων διασώθηκαν στο 15ο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας («Σύμμικτα»), θεωρείται ότι ήταν και οι Λέων ο Φιλόσοφος (15.12), Κωνσταντίνος ο Σικελός (13), Θεοφάνης, Αναστάσιος ο Τραυλός (28), Ιγνάτιος ο Διάκονος, Αρέθας ο από Καισαρίας (32–34), Κομητάς.
Σημαντικά Έργα:
Αναξιμένης ο Λαμψακηνός
– Αρχαίος Έλληνας ρήτορας και ιστορικός ( – )
Ο Αναξιμένης ο Λαμψακηνός ήταν Έλληνας ρήτορας και ιστορικός με καταγωγή από την Λάμψακο στην βορειοανατολική ακτή του Ελλησπόντου. Θεωρείται πως είναι πως ο πραγματικός συγγραφέας του έργου Ρητορική πρός Ἀλέξανδρον το οποίο παλαιότερα αποδίδονταν στον Αριστοτέλη, ταξίδεψε μαζί με την εκστρατεία του Αλεξάνδρου στην Ασία, ενώ είναι επίσης γνωστός και για την συγγραφή της 12τομης ιστορίας του ελληνικού κόσμου με τίτλο Πρῶται ἰστορίαι.
Σημαντικά Έργα:
Ανακρέων
– Έλληνας λυρικός ποιητής του έκτου αιώνα π.κ.χ ( – )
Ο Ανακρέων ο Τήιος ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής, θεωρούμενος ένας από τους εννέα λυρικούς ποιητές της αρχαιότητας. Ο Ανακρέων, αν και υπερασπιστής του μέτρου, θεωρήθηκε από τους μεταγενέστερούς του λανθασμένα γλεντζές και μέθυσος.
Σημαντικά Έργα:
Ανέτε φον Ντρόστε-Χύλσοφ
– Γερμανίδα συγγραφέας, ποιήτρια και συνθέτρια (1797–1848) ( – )
Η Ανέτε φον Ντρόστε-Χύλσοφ ήταν Γερμανίδα συγγραφέας, ποιήτρια και συνθέτρια. Είναι μια από τους σημαντικότερους γερμανόφωνους λογοτέχνες του 19ου αιώνα και συγγραφέας της νουβέλας Η οξιά του Εβραίου, που θεωρείται πρόδρομος της ρεαλιστικής μυθοπλασίας του τέλους 19ου αιώνα.
Σημαντικά Έργα: Η οξιά του Εβραίου
Αμπού αλ-Φάρατζ αλ Ισφαχάνι
– Άραβας συγγραφέας, ιστορικός, γενεαλόγος, ποιητής, γραμματικός και μουσικολόγος του 10ου αιώνα ( – )
Ο Αμπού αλ-Φάρατζ αλ Ισφαχάνι ή Αλή ιμπν αλ-Χουσέιν αλ Ισφαχάνι ήταν Άραβας συγγραφέας, ιστορικός, γενεαλόγος, ποιητής, γραμματικός και μουσικολόγος. Η καταγωγή του ήταν από τη φυλή των Κουραϊσιτών, αλλά είχε ως βάση τη Βαγδάτη, την τότε πρωτεύουσα του αραβικού πολιτισμού. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο συγγραφέας του Κιτάμπ αλ-Αγκανί, που περιέχει πληροφορίες σχετικώς με τις παλαιότερες καταγεγραμμένες περιόδους της αραβικής μουσικής και τους βίους των ποιητών και μουσικών από την προϊσλαμική εποχή μέχρι την εποχή του συγγραφέα. Με δεδομένη τη συνεισφορά του στην καταγραφή και διάσωση της ιστορίας της αραβικής μουσικής, ο αλ-Ισφαχάνι χαρακτηρίσθηκε από τον George Sawa ως «ένας αληθινός προφήτης της νεότερης εθνομουσικολογίας».
Σημαντικά Έργα:
Αμπού αλ-Αταχίγια
– Άραβας ποιητής ( – )
Ο Αμπού αλ-Αταχίγια, πλήρες όνομα Αμπού Ισάκ Ισμαΐλ ιμπν αλ-Κασίμ ιμπν Σουγουέιντ αλ-Ανζί, ήταν ένας από τους κυριότερους Άραβες ποιητές της πρώιμης ισλαμικής εποχής, ένας παραγωγικός ποιητής των ασκητών που κατατάσσεται μαζί με τους Μπασάρ και Αμπού Νουβάς, τους οποίους γνώρισε. Αποκήρυξε την ποίηση για ένα διάστημα για θρησκευτικούς λόγους.
Σημαντικά Έργα:
Αμπού Ταμάμ
– Άραβας ποιητής ( – )
Ο Χαμπίμπ ιμπν Αβς αλ-Τάι, γνωστότερος με το προσωνύμιο Αμπού Ταμάμ, ήταν Άραβας ποιητής και προσηλυτισμένος μουσουλμάνος που γεννήθηκε από χριστιανούς γονείς. Είναι περισσότερο γνωστός στη λογοτεχνία από τη συλλογή πρώιμων ποιημάτων του 9ου αιώνα, γνωστή ως Χαμάσα, που θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες ανθολογίες αραβικής λογοτεχνίας που συγκεντρώθηκαν ποτέ. Η Χαμάσα περιείχε 10 βιβλία ποιημάτων, με 884 ποιήματα συνολικά.
Σημαντικά Έργα:
Αμπού Τάλιμπ
– θείος του Προφήτη Μωάμεθ ( – )
Ο Αμπού Τάλιμπ ιμπν Αμπντ αλ-Μουταλίμπ ήταν επικεφαλής της γενιάς («φάρας») Μπανού Χάσιμ, της αραβικής φυλής των Κουραϊσιτών της Μέκκας, θείος του Προφήτη Μωάμεθ, ιδρυτή της θρησκείας του Ισλάμ, όντας αδελφός του πατέρα του, του Αμπντουλλάχ και πατέρας του Αλί ιμπν Αμπού Τάλιμπ, ιδρυτή του Σιισμού.
Σημαντικά Έργα:
